Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
Jakie wielkie.
OdpowiedzUsuńPierwszy raz takie widziałam...
UsuńRobią wrażenie!
OdpowiedzUsuńOj tak, wielu spacerowiczów sie zatrzymało, by obejrzeć.
UsuńWidziałam kiedyś, jak pani która takiego miała, prezentowała go... Był naprawdę ogromny.
OdpowiedzUsuńCo najmniej wielkości dłoni!
UsuńGiganty!
OdpowiedzUsuńI wcale nie takie powolne:-)
Usuńo rany, jadalne?
OdpowiedzUsuńNie pytałam, byłam zszokowana ich wielkością!
UsuńCzy ten na dole nie ma czasem za małego mieszkanka?
OdpowiedzUsuńTen w środku też jakby za mały.
Usuńpotrafią być ogromne
OdpowiedzUsuńNie spodziewałam się!
UsuńO! Rzeczywiście robią wrażenie
OdpowiedzUsuńPozdrawiam czasem spadających gwiazd Jotko
Niechaj spełniają Ci się marzenia!
UsuńTobie także Jotko
UsuńA gdzie te olbrzymie ślimaki sfotografowałaś?
OdpowiedzUsuńW Chełmnie na deptaku:-)
Usuń