Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
Fantastyczna miejscówka na robótki 🙂
OdpowiedzUsuńWidok z okna też był niezły:-)
Usuńteraz na szczęście są uszaki :*
OdpowiedzUsuńTeż siedzę w uszaku, ale nie mam takiego podgrzewacza do nóg...
Usuńnoooo musisz to zmienić :P
Usuń😂
UsuńTo miejsce dla hafciarek z tego lepszego sortu :) Zresztą chyba tylko takie kobiety wtedy haftowały. Reszta cerowała.
OdpowiedzUsuńTo prawda, na tzw. grzybku, babcia miała taki:-)
UsuńAle super kącik. No nic tylko przysiąść i zacząć tworzyć.
OdpowiedzUsuńPrawda? jeszcze jakaś muzyczka lub dobre towarzystwo:-)
UsuńStoliczku odkryj sie. Zaczynamy. Haftowac. Kacik cudny.
OdpowiedzUsuńKącik cudny, tylko oczy już nie do haftu...
UsuńFajny ten... kokpit? :) Przydałoby mi się coś takiego na trzymanie moich drobiazgów do rękodzieła. :)
OdpowiedzUsuńNo fajny, wielofunkcyjny:-)
Usuń