Zimowy kadr
To się chyba nazywa olśnienie -
wędrujesz sobie drogą i nagle jakiś widok zatrzymuje cię na chwilę...
Teściowa
Figurka "teściowej" w pijalni wód mineralnych w naszym parku miejskim. Pani trzyma na kolanach pieska, który szczerzy zęby na oglądających. Wiele osób robi sobie zdjęcia z teściową.
Tak, to bardzo piękny kadr. Dokładnie tak, czasami tak jest, że nawet zwykłe drzewo i jego cień staje się niezwykłą chwilą zatrzymaną chwilą.
OdpowiedzUsuńTo było prawdziwe olśnienie!
UsuńW takich momentach świat/życie chce nam powiedzieć że jest cudem...
OdpowiedzUsuńDokładnie tak, a wokół mróz i cisza...
UsuńA może cała jaskrawość:)
OdpowiedzUsuńM
Może i tak być, oczywiście:-)
UsuńZima z odcieniami i cieniami. A w centralnym miejscu, choc ukryty, czerwony czlowieczek. Czyzby malenkie serduszko zima miala?
OdpowiedzUsuńAle masz bystre oko:-)
UsuńNawet wielkie, 193cm wzrostu:-)
Dokładnie wiem, o czym piszesz. Czasem idziesz zwykłą drogą i nagle zatrzymuje cię moment, który niczego nie musi udowadniać ani komentować – po prostu jest. Taki widok potrafi na chwilę zmienić perspektywę, wyciszyć myśli i przypomnieć, że świat składa się też z drobnych, pięknych rzeczy, które mijamy codziennie, nie zwracając na nie uwagi. U mnie takie momenty zdarzają się zimą, kiedy światło pada inaczej, a śnieg sprawia, że wszystko wygląda jakby na chwilę zatrzymało się w czasie.
OdpowiedzUsuńTak, to zatrzymanie w czasie, zimny oddech mrozu, mgła i szadź - rajskie widoki...
UsuńWizualnie jest teraz super, ale jednak temperatura bywa za niska :)
OdpowiedzUsuńNocami zwłaszcza! żal bezdomnych, zarówno ludzi, jak i zwierząt!
UsuńPiękny...
OdpowiedzUsuń