Ażury
Aż serce się kraje na widok niszczejącej altany/ werandy.
Jeszcze niedawno nie było tych płyt zasłaniających okna.
Takie ażurowe konstrukcje chyba rzadko się spotyka.
Teściowa
Figurka "teściowej" w pijalni wód mineralnych w naszym parku miejskim. Pani trzyma na kolanach pieska, który szczerzy zęby na oglądających. Wiele osób robi sobie zdjęcia z teściową.
We mnie jest trochę więcej optymizmu. Jeśli ktoś zadał sobie trud osłony okien, to z późniejszym zamiarem wyremontowania całości. Może czeka na przypływ gotówki? ;)
OdpowiedzUsuńObyś miała rację, bo naprawdę szkoda!
UsuńRzeczywiście szkoda by było, żeby taki okaz rzemiosła/sztuki zniszczał całkowicie. Ciekawe jaki będzie los tej altany...
OdpowiedzUsuńBędę zaglądać...
UsuńMoże ktoś o tym pomyślał, by zająć się tą piękną altaną, tylko zabezpieczył ją tymi płytami...
OdpowiedzUsuńOby tak było, bo naprawdę szkoda.
UsuńCzy to nie jest kuczka?
OdpowiedzUsuńA wiesz, nawet sprawdziłam, co to kuczka, a było u nas sporo Żydów niegdyś, ale chyba w innej części miasta mieszkali.
UsuńMoże miejsce czeka na renowację... Oby.
OdpowiedzUsuńTaką mamy wszyscy nadzieję!
UsuńRzeczywiście, szkoda patrzeć, jak takie miejsca powoli odchodzą w zapomnienie. Kiedyś te werandy i altany były pełne życia, dawały przestrzeń do odpoczynku i spotkań. Te nowe, zasłonięte płyty sprawiają, że traci się część uroku i lekkości architektury. Trochę jak zamknięcie historii w klatce – widać, że kiedyś było inaczej, a teraz pozostaje tylko wspomnienie.
OdpowiedzUsuńTo prawda, smutny widok!
UsuńPrzepiękne koronki! Aż serce się łamie...
OdpowiedzUsuńSkojarzenie z koronkami trafne, żal by było zmarnować...
UsuńCiekawe, piękne zdjęcie.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Zapraszam do siebie.
Dziękuję, zajrzę:-)
Usuń