Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
A jak stary jest ten dąb? ;) Na wszelki wypadek nie rozbujaj się zbyt wysoko :)
OdpowiedzUsuńWieku drzewa nie znam, a siedzę spokojnie, bo huśtawki, to nie mój żywioł...
UsuńPrzyjemny moment :)
OdpowiedzUsuńI taki zaskakujący, bo wokół jezioro, pustka i nagle huśtawka...
UsuńCzy tez masz takie odczucie ze gdy siadasz na hustawce to stajesz sie dzieckiem...?
OdpowiedzUsuńStokrotka
Trochę tak, ale nie bujam się wysoko, głowa tego nie lubi...
UsuńTakie "nadrzewne" huśtawki są najlepsze na świecie!
OdpowiedzUsuńTylko z bujaniem u mnie kiepsko...
UsuńLubię huśtawki a jeszcze w takich okolicznościach...😉. Serdeczności ♥️
OdpowiedzUsuńMój wnuk uwielbia, ja mniej...
Usuń