Od maja jestem w otoczeniu łąk - żałuję, że nie znam jeszcze tych wszystkich gatunków roślin, których przebogactwo mam w zasięgu ręki - te zapachy i kolory urzekają 🌾 Pozdrawiam serdecznie
Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
Ja również! I kocham łąki! Pozdrawiam serdecznie Jotko ❤️
OdpowiedzUsuńTeraz już ta łąka wygląda inaczej...
UsuńJa tam się strasznie cieszę, że już coraz bliżej do jesieni :)
OdpowiedzUsuńTe upały dają się we znaki, ja tez nie płaczę po lecie...
UsuńDlatego najbardziej lubię polne/łąkowe kwiaty...
OdpowiedzUsuńStokrotka
Oczywiście, w tym stokrotki:-)
UsuńŁąki są wspaniałe, to urocze cuda natury i małe światy.
OdpowiedzUsuńPięknie to napisałaś!
UsuńMiło się patrzy na roślinność na łąkach, można się wyciszyć.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie. :-)
PS - Dziękuję za docenienie moich prac.
Widoki piękne i szelest owadów...
UsuńRozpoznałam (?) polne stokrotki, wrotycz i prawoślaz. A może nie? ;)
OdpowiedzUsuńTo jesteś lepsza ode mnie:-)
UsuńOd maja jestem w otoczeniu łąk - żałuję, że nie znam jeszcze tych wszystkich gatunków roślin, których przebogactwo mam w zasięgu ręki - te zapachy i kolory urzekają 🌾
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie
No ja niestety tez niewiele się znam na roślinach łąkowych czy ziołach
Usuń