Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
Sielski widok. Pospacerować w otoczeniu tej pięknej zieleni...
OdpowiedzUsuńW tych stronach będę w lipcu:-)
UsuńUdanego wyjazdu Asiu, dobrej pogody i wszystkiego, co tylko sobie wymarzysz.
UsuńDla mnie to nie jest swojski widok, ale Chełmoński byłby zachwycony :)
OdpowiedzUsuńO tak, Chełmoński na pewno!
UsuńNie moge sie doczekac takich widoczkow. Ale moze juz niedlugo wyjedziemy w Polske i zobaczymy krowy na wolnosci :-))
OdpowiedzUsuńStokrotka
To życzę udanych wojaży!
UsuńKocham takie widoczki ❤️
OdpowiedzUsuńJa także:-)
Usuń