Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
Dzięki Tobie wcale nie muszę wchodzić na wieżę, żeby zobaczyć te cudeńka :)
OdpowiedzUsuńŚwiat z góry jest naprawdę ciekawy i jakby ładniejszy!
UsuńChyba, że ma się lęk wysokości :)
UsuńTo prawda!
UsuńTeż to lubię. :)
OdpowiedzUsuńPamiętam;-)
UsuńZielono mi... Fajnie to wygląda. :)
OdpowiedzUsuńNa poziomie trawnika nie widać w ogóle wzoru...
UsuńTo fakt, niektóre dopiero z lotu ptaka ukazują całe swoje piękno :)
OdpowiedzUsuńA nie wszędzie można się wdrapać!
UsuńŚwietne zdjęcie, uwielbiam taką perspektywę :)
OdpowiedzUsuńCieszę się;-)
UsuńTakie widoki z góry dech zapierają...
OdpowiedzUsuńStokrotka
Oj tak, warto wejść i się zmęczyć:-)
Usuń