Witaj słońcem za oknem Jotko Piękną mamy rzeczywiście jesień. A ja mam nadzieję niedługo przysiąść na ławeczce w inowrocławskim parku:))) Pozdrawiam wszystkimi kolorami października
Rosło dumne i mocne przez wiele lat. Najpierw wichury pozbawiły je konarów, potem ludzie etykietki Pomnik Przyrody. Gdy nie zostało już nic , prócz próchna, piły i siekiery dokończyły dzieła zniszczenia...trudno uwierzyć, że kiedyś szumiało i dawało cień.
Ostatnimi czasy ławki to moje bliskie i ulubione koleżanki :)
OdpowiedzUsuńJa tez lubię ławki, ławeczki w różnych fajnych miejscach:-)
UsuńZ ławkami najbardziej przyjażnią się ludzie starsi, zakochane pary i matki z dziećmi w wózkach...:-)
OdpowiedzUsuńTo prawda, także plenerowi czytelnicy:-)
UsuńFajne zdjęcie. Pozdrawiam. ;)
OdpowiedzUsuńCiepły i słoneczny dzień był:-)
UsuńWitaj słońcem za oknem Jotko
OdpowiedzUsuńPiękną mamy rzeczywiście jesień.
A ja mam nadzieję niedługo przysiąść na ławeczce w inowrocławskim parku:)))
Pozdrawiam wszystkimi kolorami października
Słońce nas rozpieszcza, to prawda:-)
UsuńMoże miniemy się na parkowej ścieżce?
Może...
UsuńPozdrawiam z Parku Solankowego
UsuńO, to jednak się nie spotkamy...
Usuń